En toen ging midden maart in het kader van COVID19 plotsklaps de bieb dicht. Gezien mijn beperkte budget is de bibliotheek voor mij alles. Sinds ik weer in Haarlem woonde had ik niet alleen een ‘gewone’ bieb, maar ook een stationsbieb waar de nieuwste boeken liggen. Ook voor de ‘corona-sluiting’ jubelde ik regelmatig dat de stationsbieb alleen al een reden is waarom ik graag in Haarlem woon.

 

 

 

 

 

Ongelijkheid in toegang tot kennis en nieuws

Gedurende de sluiting werd ik me echter ook van iets anders bewust, namelijk dat de sluiting van een bibliotheek extra ongelijkheid creëert door ongelijke toegang tot kennis. Want de bieb is meer dan alleen boeken. Je kunt er o.a. ook kranten en tijdschriften raadplegen. Ook die kosten best veel geld en als je je dus geen abonnenent kunt veroorloven had je in Haarlem 20 weken ‘gewoon’ geen krant. Niemand leek zich daar druk over te maken.  Ik ben bang dat bestuurders, op een enkeling na,  zich  daar zelfs niet eens bewust van zijn/waren. Dat kan veel beter.

9 weken zonder bieb en 20 weken geen krant in de bieb

Mijn eigen bieb was zeer traag. Van midden maart tot 18  mei gebeurde er helemaal niets. We kregen midden maart een mail dat ze gesloten en dat was alle communicatie via de mail. Bij andere bibliotheken werden afhaalpunten opgezet en ludieke acties bedacht om contact te houden met leden. 11 mei mocht de bieb van het RIVM eindelijk weer open. Dat werd in Haarlem zonder uitleg toch weer een week later. De eerste weken leek de bieb meer op een ic. De boeken moesten van het RIVM aanvankelijk 72 uur in quarantaine. Wat in de catalogus als aanwezig stond hoefde dus helemaal niet in het schap te staan. Reserveren kon aanvankelijk niet. De eerste weken ging ik dagelijks naar de bieb om boeken te bemachtigen die ik zo graag weer wilde lezen. Dat lukte niet. Kranten en tijdschriften waren er helemaal niet tot begin augustus.

Eigen bieb

Op Facebook heb ik best veel volgers en vroeg ik daarom aan mijn volgers of ik bepaalde titels van hen kon lenen. Iemand die ik niet zo goed ken, maar blijkbaar begreep hoe belangrijk dat voor me was stuurde me een boek op. Hoe aardig en fijn is dat Femke! Wat mij heeft verbaasd is hoe weinig het inlevingsvermogen was van sommige anderen. Die vonden dat ik maar moeilijk deed, zonder zelfs maar te vragen wat er precies aan de hand is. Oordelen lijkt eenvoudiger dan actief luisteren en vragen waarom het mij zo bezighield. In maart zeiden veel mensen dat de wereld voor altijd anders zou zijn. Ik zou graag willen dat dat daadwerkelijk zo zou zijn maar ik zie een andere realiteit. Mensen pakken hun gebruikelijke activiteiten weer op en zijn niet veranderd. Bij de bieb is wel iets veranderd. Die hebben het virus aangegrepen om de openingstijden fors te beperken. Het lijkt er op dat een virus hielp om budgetten op orde te krijgen.

Tweede golf

Gelukkig is de stationsbieb ook weer open en kan ik dus weer volop de boeken lezen die mijn interesse hebben. In een lastige tijd kunnen boeken toegang bieden tot een andere wereld die in de realteit (even) niet bereikbaar is.  Deze blog is niet bedoeld als klacht over mijn eigen bieb. Ik hoop echter wel dat er iets is geleerd  mocht er een tweede golf komen. Ik bood het eerder ook al aan, ook bij een tweede golf help ik graag m ee als ik daardoor wel boeken kan reserveren en ophalen. Een wereld met COVID19 met fijne boeken is immers voor mij en veel andere lezers zoveel fijner dan zonder zelf uitgekozen boeken.