Skip to content

Zijn mensen met een koolhydraatfobie haters?

Ik was even verdwenen van Twitter. Ik was zo verbaasd over de haat van sommige mensen met een koolhydraatfobie dat ik sprakeloos was. Mensen die zelf o.a. om die reden online niet actief zijn zeggen dat dit erbij hoort. Dat hoort er helemaal niet bij. Dat is raar en een gebrek aan beschaving en/of IQ. Gewoon iemand persoonlijk aanvallen is echt nooit goed te praten, maar dat er ook nog mensen zijn die dat liken en retweeten zegt helaas veel over de maatschappij waar we in leven. Hoe harder je schreeuwt, hoe meer mensen je nakletsen. Als je deskundig bent is het niet nodig om te schreeuwen en zou je het ook bij argumenten kunnen houden. De reacties doen echter vermoeden dat de commerciële belangen extreem groot zijn en dat weinig mensen in staat zijn hier doorheen te prikken.

 

 

Mijn investering

Even terug naar de feiten. Nee, niet de feiten over welke voeding je zou kunnen kiezen maar over mij. Iemand met een koolhydraatfobie schreef op Twitter ‘je kletst maar wat zonder het domein bestudeerd te hebben met de arrogantie anderen de maat te nemen over wat wetenschap wel of niet is of wat het ons vertelt. Even de feiten: ik heb de afgelopen 15 jaar ca. 30.000 euro uitgegeven aan opleidingen en zo goed als al mijn tijd die ik niet sliep aan voeding besteed terwijl ik van minder dan het minimum leefde en leef. Dit laat precies zien dat voor sommige mensen de feiten er niet toe doen. Deels zijn het ervaringsdeskundigen die gewoon graag aandacht willen hebben, deels professionals met een vermoedelijk groot commercieel belang.

Persoonlijke doel

Mijn persoonlijke doel is de beschikbare feiten zo goed mogelijk te delen met mensen die daar belangstelling voor hebben. Als er goed opgebouwd onderzoek komt dat in combinatie met het reeds beschikbare onderzoek laat zien dat koolhydraatarme voeding daadwerkelijk de voorkeur heeft in het algemeen deel ik dat ook. Ik heb er geen belang bij om bewust iets te delen dat niet klopt. Mijn inkomsten zijn niet afhankelijk van het promoten van een bepaald voedingspatroon.

Wetenschap

Met onderzoek kun je toetsen of je persoonlijke ideeën in het algemeen wel juist zijn. Dat doe je niet door door te cherrypicken in onderzoek maar door elk (goed opgezet) onderzoek mee te nemen. Er zijn mensen (waarschijnlijk met bepaalde genen) met diabetes type 2 voor wie koolhydraatbeperking een goed idee kan zijn. Dat betekent niet dat het daarom het beste advies is voor alle mensen met diabetes type 2. En zeker niet dat dit voor de hele bevolking zou gelden.

Haters geven me geen energie

Ik houd van een dialoog. maar niet van agressie. Eerder, en eerlijk gezegd veel te lang, probeerde ik heel naïef ook te communiceren met haters. Ik weet inmiddels dat me dat veel energie kost en echt niets oplevert. Ik heb daarom besloten haters te blokken op Twitter en te ontvrienden op Facebook. Dat geldt ook voor mensen die ‘haatposten’ liken en/of retweeten. Je hoeft het uiteraard niet met me eens te zijn. Ik wil met iedereen praten die met inhoudelijke argumenten komt en een gesprek kan/wil voeren. Sommige mensen willen alleen oneindig hetzelfde communiceren totdat je hun mening bevestigt. Dat is geen gesprek en vind ik zonde van mijn tijd.

Hoe verder

Mijn conclusies over wat ik lees en hoor rapporteer ik aan beleidsmakers. Verder deel ik deze via mijn site met mensen die er interesse in hebben. Heb jij dat niet, dan is dat helemaal goed. Het is echter niet goed als je dan als een klein kind je zin probeert door te duwen zonder argumenten of me of iemand anders gaat beledigen. Doe dat dus maar niet, als je liever niet geblokt wordt. Ik vind ook fijner als dat niet nodig is.

Onderstaand stukje wordt vermoedelijk nog een aparte blog als ik dit nog aanvul.

Arts en Auto

Het startte met de reactie in Arts en Auto op mijn stuk. Dit was de reactie. Dit laat zien dat veel professioneels zonder nadenken reageren en/of echt niet weten hoe je wetenschappelijk werkt. Ik maak artsen niet belachelijk en heb respect voor hun kennis. Wel maak ik me bezorgd dat een aantal artsen hun grenzen niet kennen. Met een paar uur voeding ben je geen deskundige op dat vlak. In discussies laten ze zien dat ze meer hun persoonlijke mening delen en wat shoppen in de onderzoeken dan dat ze een overzicht hebben van alle beschikbare informatie. De diëtisten schrijven ‘wij werken in de praktijk dus weten wij het.’ Dat suggereert dat ik de praktijk onbelangrijk vind. Dat is niet het geval, maar om conformation bias te voorkomen, ook de resultaten op de langere termijn erbij te betrekken, en in het algemeen een completer beeld te hebben van de kwaliteit van je adviezen, is het wel belangrijk om je ‘praktijkhypothese’ te toetsen Chronische ziektes ontstaan immers op de langere termijn. Ik stelde via Twitter een aantal vragen. De auteurs van de reactie in Arts en Auto, dietisten Erica Slof en Janet Noome, reageerden op geen enkele vraag

Onbeantwoorde vragen

‘De eerste zin van mijn stuk is  ‘het is goed dat artsen aandacht vragen voor leefstijl.’ Het is voor mij onduidelijk waarom in hun reactie de suggestie wordt gewekt dat ik dit niet zou vinden. Ik vraag hen waarom ze blijven communiceren dat koolhydraatbeperking in het algemeen het beste advies zou zijn. Een review van o.a. Hanno Pijl laat zien dat er geen reden is om voor koolhydraatarme voeding te kiezen in plaats van minder vet aangezien de kleine verschillen na een jaar zijn verdwenen. In het begin zijn er kleine positieve verschillen voor het koolhydraatarme voedingspatroon voor het bloedglucose  en vetgehaltes in het bloed, maar die zijn na een jaar verdwenen. Er zijn geen verschillen gevonden in effect op gewicht, bloeddruk en kwaliteit van leven. Vreemd dat dietisten die review niet (willen?) kennen.

Ze schrijven in hun reactie dat het koolhydraatbeperkt advies  in de voedingsrichtlijnen van de Nederlandse Diabetes Federatie (NDF) staat.  In die richtlijnen staat echter dat de effecten van koolhydraatarme voeding op de langere termijn niet bekend zijn. Het advies geeft aan dat kwaliteit van koolhydraten belangrijker is dan de kwantiteit. Ik vind onbegrijpelijk dat dietisten niet eens in staat zijn richtlijnen te lezen en ondertussen wel verwachten dat hun tarief door zorgverzekeringen wordt verhoogd. En natuurlijk moet dat tarief wel omhoog, maar alleen voor diëtisten die in het belang van de patiënt wel hun eigen grens kennen.

Ik kijk nog steeds uit naar de antwoorden van de dames, want zo lijkt het er meer op dat het vooral om hun eigen belang ging en niet het belang van hun patiënten. En ja, daar vind ik wel iets van.

 

Scroll To Top