Gisteren werd bekend dat politici en de NOS wegens intimidatie niet meer veilig kunnen werken. Dat is uiteraard onacceptabel. Maar het wordt niet opgelost door dit alleen te constateren. Er wordt al jaren niet meer geluisterd naar elkaar. We volgen liever de wet dan de intentie. Daar gaat Nederland aan kapot. Dat maakt me al langer bang. En niet alleen mij. Als vrijwilliger van de Luisterlijn ging het eergisteren vooral over corona Mensen zijn bang voor de polarisatie die hierdoor ontstaat.

 

 

 

 

Luisteren om de ander te snappen in plaats van te reageren

Uit ervaring weet ik helaas hoe vreselijk het is als mensen iets voor je beslissen dat grote gevolgen heeft voor je leven maar niet vragen hoe dat voor jou is. Of dat wel vragen, maar niet echt luisteren naar het antwoord. Luisteren is echt moeilijk. Hoe vaak stel je geen vraag, maar ben je ondertussen al bezig met wat je daarna gaat zeggen in plaats van te luisteren?

Machteloos

Als keer op keer niemand luistert naar wat belangrijk is voor jou maakt dat machteloos. Dat is uiteraard nooit een reden om iemand te bedreigen. Maar als we dat als land willen veranderen zullen we toch echt moeten gaan luisteren om te snappen wat die ander bedoelt.

Geef het goede voorbeeld

Je ziet dat nu bij de maatregelen van corona die door een deel van de mensen niet serieus worden genomen. Dat is niet goed te praten, maar dat ligt niet alleen aan die mensen die het niet zo nauw nemen. Het ligt ook aan onze overheid die geen visie toont en niet haar verantwoordelijkheid neemt als dat nodig was. Rutte die steeds zei ‘doe maar wat je zelf wil.’ Grappenhaus die gewoon zijn bruiloft viert en daarmee suggereert dat de maatregelen voor niets zijn. Er waren mensen die daarna zeiden dat dus duidelijk was dat onze gezondheid niet in gevaar is En de Jonge die niet leidt, maar liever bezig is met een kekke app waarvan onduidelijk is hoe die nu precies kan helpen. Ook heeft hij het steeds over een vaccin dat er nog lang niet is. In een crisis moet je op de eerste plaats bezig zijn met het hier en nu. Als een minister dat niet eens snapt is het best begrijpelijk dat er ook nog steeds een grote groep mensen is die niet beseft wat er aan de hand is. Daar zijn en worden heel veel mensen de dupe van. Bovendien resulteert de houding van het kabinet in polarisatie. Er schort niet alleen van alles aan hun laissez faire houding maar ook aan de manier van communiceren. Er is te veel ruimte voor eigen interpretatie en hierdoor lijkt een deel van de mensen te kiezen voor de optie die het beste uitkomt.

‘Dat is niet leuk, maar voor het bestrijden van het virus geldt dat je zo min mogelijk onder de mensen moet zijn.’

Elkaar begrijpen

Van de week waren veel mensen boos op de groep mensen die op de laatste avond voor de sluiting van de horeca aan het feesten was. Uiteraard helpt dat niet om het virus uit te doven. Maar schelden op die mensen helpt daarvoor ook niet. Denk maar eens na hoe je zelf reageert als iemand heel boos op je is. Dan ga je vermoedelijk in de verdediging en luister je dus niet meer naar de ander. Dat helpt niet. Diederik Gommers liet een paar weken geleden zien hoe je dat doet. Hij was het inhoudelijk niet met Famke Luise eens en zei dat ook duidelijk, maar hij toonde ook oprechte interesse in haar leefwereld. En daardoor was ze bereid ook om naar Diederik te luisteren. Zo doe je dat dus. Dat is heel moeilijk maar probeer het maar eens als je graag meehelpt het virus zo snel mogelijk in te dammen.

Een ander voorbeeld: belastingdienst

Gebrek aan aandacht door de overheid voor de situatie van burgers speelt ook op andere vlakken. Het dossier belastingdienst laat de volstrekte desinteresse zien van diegene die de macht hebben. Dat mensen zo enorm in de problemen zijn gebracht door een overheid die keer op keer steken liet vallen dat is onbeschrijfelijk onbegrijpelijk. Het gaat niet om gelijk krijgen, maar om mensen die door de fouten van de overheid in bittere armoede leven en al jaren in de steek worden gelaten. Er zijn 90 mensen geholpen, 26.000 (!) mensen wachten nog. Dat van Huffelen rustig door gaat met haar leven en kan slapen geeft aan dat ze niet in staat is zich in te leven wat deze mensen doormaken. Je kunt van deze mensen die zelf niet worden gerespecteerd toch niet verwachte dat zij respect hebben voor dit kabinet? Dat betekent niet dat bedreigingen en intimidatie getolereerd moeten worden, maar als je leven wordt vernietigd doordat de overheid mensen niet wil helpen is het wel heel moeilijk om redelijk te blijven.

Een persoonlijk voorbeeld: huurcommissie

1,5 jaar geleden ben ik verhuisd. Op dat moment was ik weinig mobiel omdat ik een paar maanden daarvoor was uitgegleden op een gedweilde vloer waarbij de verhuurder Vesteda geen bord had geplaatst. De verhuurder wist dat ik gevallen was, maar zonder rechtszaak nemen verhuurders dat niet serieus. Sterker nog, ze gebruiken dat als extra inkomsten. Ik had mijn huis goed achter gelaten, maar inderdaad o.a. niet mijn ramen gelapt. Ik kreeg een factuur van 750 euro met een dreigement van een  deurwaarder. Een absurd bedrag dat ik niet over had. Dat was extra oneerlijk omdat ik zeer beperkt was door mijn eerdere val die werd veroorzaakt door Vesteda, de verhuurder.

De staat van mijn nieuwe huis was niet vergelijkbaar met het huis dat ik achter liet. Het nieuwe huis was blauw in plaats van wit (wat volgens het contract moest). Beneden heb ik een plafond van 3,80 meter en er is veel houtwerk. Het schilderen kostte ruim 2000 eur0. Er zaten allerlei gaten in de muur en de douche is echt verwaarloosd. Aangezien ik voor een huis dat in een veel betere staat was 750 euro moest betalen leek me minstens dat de Huurcommissie mij deels gelijk zou geven. Maar de Huurcommissie bleek een juridisch orgaan dat niet functioneert.

Ik wilde dat de gebreken opgelost zouden worden. Dat kon je alleen aankaarten via procedure ‘lagere huur’. Waarom? Geen idee! Bij elke stap vroeg ik of ik wel een uitspraak zou krijgen over de gebreken. Ik wilde geen uitspraak over mijn huur. Bij elke stap werd gezegd dat er een uitspraak zou volgen over de gebreken. Na ca. 15 maanden(!)  kreeg ik  uitspraak over de hoogte van mijn huur, waar ik dus geen procedure voor was gestart.

Ik heb drie HBO-diploma’s en een master. Toch was de tekst in de uitspraak deels voor mij (en ook goed opgeleide mensen in mijn omgeving) volstrekt onbegrijpelijk. De huurcommissie werkt meestal voor mensen die veel minder opleiding hebben. Die haken door onbegrip vast al veel eerder af. Dat lijkt ook de bedoeling.

De Huurcommissie wordt betaald door burgers Deze procedure heeft niets opgeleverd, maar mij en de huurcommissie uitsluitend onzinnig veel tijd gekost. Bovendien is de relatie tussen de verhuurder en mij hierdoor onnodig geschaad. Als ik geweten had dat er geen uitspraak zou worden gedaan over de gebreken was ik de procedure niet gestart.

De Ombudsman

Ik was verontwaardigd over deze gang van zaken en meldde dat bij de Ombudsman. Niet voor mijn persoonlijke belang, maar voor de mensen die na mij een klacht indienen. Dat leek aanvankelijk een eenvoudige procedure bij de Ombudsman, maar niets is wat het lijkt. De reactie van de Ombudsman was dat ik hierover eerst een klacht in moet dienen bij de Huurcommissie. NEEEEEEEEEEEE, die reageren pas altijd na maanden. Ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik wil graag verder met mijn leven. Verhuurders hebben het in dit land voor het zeggen  en huurders worden niet beschermd. Je mag blij zijn dat je een huis hebt. Dat ben ik ook. Ik ben echter wel enorm teleurgesteld dat niet alleen de Huurcommissie een juridisch orgaan is, maar dat ook voor de Ombudsman geldt. De Huurcommissie zal daar wel blij mee zijn.

Word een Diederik Gommers

Diegene met geld hebben de macht. Dat lijken ze overigens niet eens te beseffen. Die machtongelijkheid vinden we in dit land heel gewoon. Dat mensen dan afhaken en hun eigen pad kiezen vinden we ongewoon. Hoe zou het zijn als ieders belang zou worden gewogen en niet alleen die van mensen met veel macht die steeds meer macht krijgen? Geen wonder dat er dan polarisatie ontstaat, toch?

En ja, die polisarisatie wordt aangewakkerd door die journalisen die op de eerste plaats voor bereik gaan en door die politici die vooral met zich zelf bezig zijn en daardoor vergeten te luisteren. Als je niet weet wat er daadwerkelijk speelt kun je je communicatie daar ook niet op afstemmen en bereik je je burgers niet. Dat is geen reden om wie dan ook te intimideren. Dat zou wel een reden moeten zijn voor reflectie, maar helaas ontbrak die refelecie deze week. Dat geeft geen vetrouwen. Niet alleen jouralisten en politici hebben recht op veiligheid, maar dat geldt ook voor ALLE burgers. En daarvoor is de hulp van journalisten en politici nodig.

Vind jij ook dat iedereen gelijk is? Doe dan zoals Diederik Gommers: toon je respect naar anderen, luister en zorg samen voor een oplossing. Het gaat niet om de regels maar om de intentie. Dit geldt niet alleen voor burgers, maar juist ook voor politici die de huidige puinzooi hebben veroorzaakt.

‘Mensen luisteren en willen helpen als je interesse toont, niet als je de baas wil spelen.’