Nederland staat door het Corona-virus alweer twee weken stil. Met verwondering kijk ik naar de reacties. Als eerste het feit dat in Nederland 17 miljoen virologen wonen. Hoe belangrijk vind je jezelf als je denkt het beter te weten dan het RIVM? Het kan natuurlijk zo zijn dat deskundigen goede tips hebben voor het RIVM. Maar waarom worden die tips met de media gedeeld in plaats van met het RIVM?

Er loopt een rode draad tussen de verschillende knelpunten die door Corona worden veroorzaakt: gebrek aan inkomsten, stress/angst niet fit voelen/ziek zijn en eenzaamheid. Ineens lijkt voor iedereen het leven niet meer zo maakbaar en hierdoor lijkt er meer waardering voor mensen die het lastig hebben. Dat is fijn, maar waarom is daar Corona voor nodig? Kwetsbare mensen bestonden eerder ook, maar nu zijn het er meer.

 

Ziek

Meer mensen zijn nu ineens bang om ziek te worden. Direct is er niet genoeg hulp. Mensen die genezen zijn van Corona zijn nog helemaal niet zo fit. Hoe kan dat toch? Als je gezond leeft, word je toch niet ziek? Het leven blijkt ineens niet zo maakbaar. Er is ook gewoon een factor pech. Dat was echter altijd al zo, maar wordt nu meer erkend.

Gebrek aan inkomsten

Mensen zijn bang voor het verlies van baan en inkomen. Logisch, maar tegelijkertijd zie je ook hoe vanzelfsprekend mensen al hun luxe vinden en zich daar tot nu toe nauwelijks bewust van waren. Nooit zorgen over het betalen van hun huis of eten. Een auto. Hobby’s. Meerdere malen per jaar op vakantie en andere uitjes. Logisch toch want daar werken ze toch ook hard voor. Ook hierbij is het leven ineens niet meer zo maakbaar. Er is ook een factor pech en inzet zorgt dus echt niet altijd voor werk, hoe graag we dat ook geloven. Weinig geld betekent stress of basisvoorzieningen wel kunnen worden betaald, maar ook geen financiële ruimte voor ontspannende activiteiten.

Erbij horen

Mensen voelen zich eenzaam en maken zich daar druk over. Al na een week! Ook dit is niet zo maakbaar als we graag willen. Zonder Corona betekent geen werk en dus gebrek aan geld niet alleen geen collega’s, maar ook geen hobby’s in groepsverband. Op het begin leeft je omgeving dan nog wel mee, maar dat wordt steeds minder weet ik uit ervaring. Als je vaak alleen bent ga je om ergens bij te kunnen horen steeds een stapje harder gaat lopen in de hoop toch iets samen te kunnen doen met anderen. Dat werkt eenzijdige loyaliteit in de hand en hierdoor verdwijnt gelijkwaardigheid in contacten. Uiteindelijk word je steeds meer op jezelf aangewezen. Niet weken, niet maanden maar jaren.

‘Voor mij is er de laatste weken eigenlijk weinig veranderd, behalve dat werkzaamheden niet doorgingen. In deze Coronatijd hoor ik er voor de overheid als ZZP-er wel bij. Hoe bijzonder is dat?’

Samen maken we Nederland

We willen in een crisis, waar iedereen last van heeft, elkaar graag helpen. Of dat standhoudt is nog maar de vraag. Ik ben benieuwd hoe de wereld er na Corona uit gaat zien. Wat doet de overheid? Maar ook hoe gaan mensen om met deze onzekerheid? Gaan we bronnen eerlijker verdelen? Ik hoop het! Er zullen direct veel meer mensen werk zoeken, terwijl er veel minder werk is. Is het eindelijk tijd voor een basisinkomen? Of kiezen we toch weer voor nutteloos solliciteren? En mensen die geen werk hebben als mislukt weg te zetten. Wat ik vooral hoop is dat er ruimte komt voor verschillende perspectieven en er blijvend meer begrip is voor elkaar.

Lichtpuntjes

Ik voel me niet alleen machteloos en wil daarom graag positief afsluiten. Ik wilde al jaren graag kleiner wonen en terug naar Haarlem. Vorig jaar april is dat gelukt. Hoewel de muren steeds meer op me af komen, woon ik op de fijnste plaats van Nederland: in een oud hofje uit 1769 met een mooie tuin in het centrum van Haarlem. Te veel alleen zijn is niet fijn, maar wel fijner in een knus huis zonder overbodige ballast.